Nie można oczywiście zapomnieć o sztućcach, a mianowicie o łyżeczkach, łyżkach, widelcach i nożach. Tych ostatnich jest dość dużo, aczkolwiek trudno jest trafić na nóż ostry, tych jest zdecydowanie za mało w stosunku do zapotrzebowania. Mamy tez mikrofalówkę, jeszcze nieokiełznaną. Była inna, ale wymieniono nam na nowszy model i wymaga po prostu zapoznania się z nią. Mamy też niedużą lodówkę, z której od czasu do czasu wydobywają się niezbyt przyjemne zapachy psującego się jedzenia, o którym zapomniał właściciel.

Ile osób jest w podobnej sytuacji, jak teraz ja. A jaka to sytuacja? Otóż toczę walkę z sennością. Co chwila się przeciągam, moje mięśnie domagają się tego. Odprężenia jednak nie starcza im na długo. Oczy są spuchnięte, zaś powieki zdają się przegrywać z grawitacją. Ręce trą twarz, ramiona i kark w celu przywrócenia ich do normalnego, dziennego funkcjonowania. Niektórym na ratunek przychodzi nagły przypływ adrenaliny spowodowany na przykład reprymendą szefa, inni ratują się mocną kawą. Mój stan prawdopodobnie wywołany został tym, że miałam za ciepło w moim pokoju. Oczywista sprawa, że się nie wyspałam, ale bez przesady.

Dlatego też zmniejszyłam sobie moc grzejnika. Gdy jest ciepło, spokojnie i nie ma zbyt wielu zadań do wykonania, wtedy łatwo poddać się senności. A pozostało mi jeszcze ponad sześć godzin pracy, więc powinnam wziąć się w garść i rozruszać umysł. Zapomniałam jeszcze wspomnieć o ziewaniu. Usta otwierają się samoczynnie i na szczęście nie ma w pobliżu kolegów, bo uznaliby to może za prezentację  moich możliwości.

Wytrzymałość kleju w sposób, który Pan opisał w załączonej Instrukcji Kontroli Kleju mogę również sprawdzać, ale załóżmy jakąś rozsądną wartość obciążenia. Ponieważ naprawdę nie widzę sensu wieszania na piance dwustu kilogramów, tak jak Pan sugeruje. Tak jak poprzednio proszę Pana o ponowne rozpatrzenie instrukcji do badań. Możemy zaczekać z tym do Pana przyjazdu na audit i może wtedy coś postanowimy, pokażę Panu tę piankę. To krótkie doświadczenie i warto je zobaczyć.

Urlop Izabeli
Izabela wzięła urlop, całe dziesięć dni roboczych. Zima była w tym roku sroga, a wiadomo, że nasz klimat nie jest naturalnym klimatem dla strusi i struś znosił zimę nie najlepiej. Dlatego też nie wahała się zbyt długo i wykupiła wycieczkę na jedną z wysp Bora Bora. Będą tam sami, nie będzie się musiała obawiać o życie strusia czy odpowiadać na bezsensowne pytania, kim jest ten struś w jej życiu, skoro jeżdżą razem na urlopy. Spakowała dwie walizki – mniejszą ze swoimi rzeczami i większą z rzeczami strusia.

Zamówiła taksówkę, która zawiozła ich na lotnisko. Stanęli w kolejce do odprawy paszportowej. Na szczęście wszystkie formalności załatwiła dużo wcześniej i udało jej się przekonać obsługę lotniska, Straż Graniczną oraz personel pokładowy, by struś leciał razem z nią w biznes klasie. Użyła jednego żelaznego argumentu – że każdy ptak ma prawo do latania! Z początku jej przyjaciel wydawał się być niespokojny, ale wytłumaczyła mu wszystko i zauważyła, że nie przekrzywiał już nerwowo łebka.

Głosy
Słyszę głosy. Nie jeden, pojedynczy głos, a jest ich wiele. Aczkolwiek nie będę szła z tym problemem do psychiatry, ponieważ na to nie ma lekarstwa ani terapii. O, a teraz ucichły. Znaczy korytarz zrobił się pusty. A wcześniej słyszałam glos kolegi idącego korytarzem i prowadzącego jednocześnie rozmowę telefoniczną. Ponadto obok w kuchni grupa osób miała przerwę na drugie śniadanie i przy okazji prowadzili wesołe pogawędki. Zwykle też słyszę zza ścian odgłosy pracujących maszyn, czy to na hali produkcyjnej, czy na zewnątrz. Ale teraz jest zima, dość sroga w dodatku, toteż praktycznie wcale nie ma produkcji, rzadkie są także załadunki.

Na szczęście szum komputera, ale przede wszystkim grające skocznie radio nie pozwalają, bym mogła wsłuchiwać się we wszystkie pojawiające się w zasięgu głosy. A i tak ciężko odgadnąć, kiedy za drzwiami przyczai się jakiś wysoko postawiony przełożony i zaskoczy mnie swoją wizytą. Na szczęście ekran komputera mam tyłem do drzwi, więc to mnie chroni przed zdemaskowaniem.

U ludzi obecnie włosy mając bardziej właściwości ochronne, szczególnie owłosienie w okolicy genitaliów zwiększają higienę miejsc intymnych. Ponadto włosy mają nadal zastosowanie w doborze naturalnym, szczególnie atrakcyjne włosy ułożone w wymyślną fryzurę mogą wyglądać bardzo atrakcyjnie, o czym współcześnie kobiety bardzo pamiętają.

Z włosami związanych jest kilka ciekawostek, między innymi istota brwi, a właściwie to ich zagadka. Brwi występują jedynie u ludzi i właściwie nie wiadomo do czego służą. Największe zastosowanie zdają się mieć w tak zwanej “mowie ciała”, czyli wyrażaniu emocji, w mimice.

Fryzura

Ludzie najbardziej dbają o włosy głowy. One jako jedyne również zachowują ciepło, bowiem ludziom zazwyczaj nie chce się nosić czapek. Jednak fryzura, bo tak nazywamy układ włosów na głowie, ma inne zalety i funkcje. Służy najczęściej upodobaniu się innym osobnikom. Dlatego należy o nią dbać. Po fryzurze można wiele dowiedzieć się na temat charakteru człowieka!

Przy temacie fryzur ważne jest pojęcie mody, a jest ono dosyć skomplikowane. Jest to w każdym bądź razie okresowe upodobanie do określonych fryzur właściwe dla większej części społeczeństwa. To dosyć skomplikowane bo w różnych kręgach moda jest inna. W niektórych zaś wciąż pozostaje taka sama, a więc rastafarianie zawsze będą nosić dredy, a punkowcy irokezy, skinheadzi – jak sama nazwa wskazuje – fryzur nosić nie będą, tylko gołe ogolone głowy.

A jeśli ktoś jest łysy, nie z wyboru, lecz tak już go natura urządziła, to może się ratować perukami. Jest ich spory wybór na rynku. Wiele z nich robionych jest z naturalnych włosów, które ich byli właściciele sprzedali.

Depilacja

Dotyczy szczególnie pań, które dbają o to, aby ich skóra była gładka i by nie przeszkadzały w tym drobne włoski, zwane meszkiem. Zabieg polega na usunięciu owłosienia z ciała. Jest to wymysł dwudziestowieczny, pochodzący ze Stanów Zjednoczonych. Miało to oczywiście związek ze zmianami w modzie, gdzie upowszechniały się coraz bardziej odsłaniające ciało ubrania. W związku z tym zaczęto bardziej przejmować się samym ciałem i wymyślono między innymi depilację. Dopowiedzieć należy, że niejeden amerykański biznesmen zarobił na tym fortunę. Obecnie depiluje się płeć piękna niemal na całym świecie – niemal ponieważ w niektórych krajach zwyczaj ten się nadal nie przyjął, na przykład we Francji.

Istnieją różne sposoby depilacji włosów. Do nietrwałych należy przede wszystkim golenie, a w tym użycie specjalnej maszynki zwanej depilatorem. Można się również wydepilować trwale metod technologii laserowej lub zabiegów opartych na elektrolizie. Trwałe usunięcie włosów wraz z “główkami” nazywa się epilacja i jest również bardzo popularne, chociaż bardziej kosztowne.

Ponadto jest komoda z szufladami, półkami odsłoniętymi a także takimi, które zamykane są przeszklonymi drzwiczkami i w środku mają zamontowane nastrojowe oświetlenie (o którym w sumie zapomniałam). Mała szafka nocna także ma dwie szuflady. Najwięcej szuflad ma komoda, która w zasadzie z niczego innego się nie składa.

Biurko komputerowe jest całkowicie niespójne stylowo, jak i ogrodowe, plastikowe krzesło stojące przy tym biurku. Bo wcześniej opisywane meble są drewniane i w kolorze brązowym i są, nieskromnie mówiąc, bardzo ładne. I ciężkie, więc podczas przeprowadzki łatwo nie będzie.

A po grzybobraniu zaproponowałam mu wycieczkę po ciekawych miejscach naszego regionu. Jako, że byliśmy blisko miejscowości Krokowa, odwiedziliśmy restaurację w tamtejszym pałacu. On skusił się na zupę borowikową oraz pstrąga w warzywach, ja zaś zdecydowałam się tylko na żurek podany w chlebie żytnim. Aczkolwiek pomogłam mu troszeczkę w jedzeniu pstrąga. Jedzenie było bardzo smaczne i był zadowolony. Następnie, po drodze do Trójmiasta, udaliśmy się na spacer wokół zamku Jana III Sobieskiego w Rzucewie.

Zamek jest imponujący i okoliczności przyrody wokół również – piękny park oraz widok na Zatokę Pucką. Zapach zatoki nie wprawił nas w zachwyt, aczkolwiek interesujący jest widok drzew bezpośrednio przy brzegu. Coś takiego charakteryzuje raczej jeziora. Z Rzucewa jadąc zahaczyliśmy również o Pałac Below w Redzie, gdzie również jest restauracja i kawiarnia, aczkolwiek tam nie wstąpiliśmy. Na pewno wycieczka ta byłaby atrakcyjniejsza w sezonie wiosennym, chociaż kolory jesieni i słoneczne niebo także gwarantowały ciekawy klimat.

Kasku nie wymieniłam, ponieważ kask przysługuje tutaj każdemu, nawet jeśli jest to pracownik rzadko opuszczający swoje własne biurko. Oprócz tego mam też specjalne okulary oraz rękawice, zarówno wełniane, jak i gumowe. W szafie mam też kalosze, aczkolwiek jeszcze w nich nie chodziłam. A pewnie nadejdzie taki moment, że i z nich skorzystam. O spodniach nie wspomniałam, ponieważ ciężko na mnie takowe znaleźć… choć jakieś mam.

Dziś jest piątek, kurs franka podskoczył, co nie wpływa dobrze na wizję mojej przyszłości. Ale dostałam czekoladki i zrobiło mi się miło. Czekoladki te dostałam od kolegi z działu marketingu i liścikiem, bym nikomu nie mówiła. Pewnie sobie teraz myślicie, że jakiś romans wisi w powietrzu. A nie. Po prostu ostatnio kolega zostawił obok pomieszczenia laboratoryjnego wodę mineralną oklejoną firmowym logo.

Duże ilości tej wody, na jakieś targi czy gdzieś. I zadzwonił do mnie, by mnie o tym poinformować, jako że ja tam codziennie bywam. Wtedy mu napomknęłam, żeby mnie nie informował, gdy umieści tam czekoladki, bo mogą zaginąć w tajemniczych okolicznościach. A dziś patrzę do swojej szufladki, a tam przesyłka. Paczka skierowana konkretnie do mnie.

W paczce firmowa siatka, a w siatce czekoladki z naszym logo. I liścik, o którym wspomniałam. Zrobiło mi się bardzo przyjemnie. To koleżeński gest, a lepiej faktycznie nie mówić nikomu, bo wiadomo, ile złośliwych bajek mogą dopowiedzieć wścibskie osoby.

I pamiętam dzień, kiedy je kupiłam – były to mikołajki pięć lat temu. Ten dzień odmienił bardzo moje życie. Rano tamtego dnia miałam jeszcze szanse na normalność, ale cóż – wieczorem pojawił się mój wtedy przyszły, a teraz przeszły mąż z nowiną, iż jednak chce być ze mną i tylko ze mną. Nie wiem, jak wyglądałoby moje życie teraz, gdyby podjął wtedy inną decyzję.

Patrząc na to, co jest teraz pozostaje mi mieć nadzieję, że uchronił mnie przed czymś znacznie gorszym. Ale cóż… Tamte buty już wyrzuciłam, teraz mam nowe i choć tańsze, są ładniejsze i wygodniejsze. Mam nadzieję, że daleko w nich zajdę.

Jest taka polska piosenka wychwalająca zalety wczesnego wstawania. Podobno  „dobrze wstać skoro świt”. Sprawdziłam. Słońce dziś pojawiło się w zasięgu wzroku o godzinie szóstej sześć czasu letniego. Świt był zatem po godzinie szóstej. Ciemno i mokro. Dobrze, że chociaż umiarkowanie ciepło. Ja potrzebuję jeszcze co najmniej półtorej godziny snu. Zresztą, to chyba niezupełnie prawda, że świt to pora dnia powiązana ze wschodem słońca.

Mi świt kojarzy się z pierwszymi promieniami słońca, z zaróżowionym niebem. W dniu dzisiejszym jakoś trudno dopatrzyć się naszej gwiazdy na niebie. Nawet o godzinie siódmej pojawiając się w pracy musiałam włączyć światło, bo było ciemno. W taki ciemny i mokry dzień mogłabym wcale nie wstawać.

Tylko pewnie wieczorem bolałaby mnie głowa. W najlepszym razie. W najgorszym – znowu dałyby znać o sobie moje kręgi C5, C6 i C7, nie mogłabym ruszać szyją i bolałaby mnie prawa ręka. To już chyba lepiej z trudem zmusić się do postawienia ciała do pionu, obmyć twarz pod chłodną wodą i wlać w siebie odrobinę gorącej kawy. Witaj nowy dniu!

A nic nie powinno się przecież rozłożyć w ciągu tak krótkiego czasu. Zapalił światło i zidentyfikował śmierdzące znalezisko. Był to tak zwany tatar, który jego (jeszcze) żona przygotowała mu na kolację właśnie. Był tym mocno zdziwiony, ponieważ są w trakcie rozwodu i takie odruchy serca są wręcz nienormalne.

Nie zjadł tego, ponieważ nie miał zwyczajnie ochoty na surowe mięso. A ona zadzwoniła spytać, jak mu smakowało i to wydało się jeszcze dziwniejsze. Nagle wszystko nabrało sensu – to przecież jasne jak słońce, że chciała go po prostu otruć! Zimny pot zrosił jego czoło i nie zważając na porę, zadzwonił do swego adwokata.

W przyszłą sobotę jadę na grzyby. Grzyby jadalne. O ile takie spotkam. Inne skojarzenia z grzybami to: stary grzyb (w sensie zgrzybiały starzec) czy grzybica. To skojarzenia niezbyt przyjemne. Śmierdzące. Zwłaszcza, jeśli chodzi o zgrzybiałych starców z grzybicą, którzy jeżdżą autobusami. Chociaż nie chciałabym sugerować, że zgrzybiali młodzi pachną jakoś lepiej. Ogólnie grzyby jakoś źle się kojarzą.

Weźmy następny przykład – po zalaniu mieszkania przez sąsiada z góry możemy spodziewać się wykwitu grzyba na ścianie czy też suficie. I nawet biorąc pod rozwagę grzyby rosnące w lesie – niemalże każdego roku słyszy się, iż nieostrożni grzybiarze potruli się tymi grzybami, które nieprawidłowo rozpoznali.

Biedne te grzyby w sumie. Bo jakoś nie przychodzi mi żadne skojarzenie, które wzbudzałoby pozytywne uczucia. Ewentualnie grzyby halucynogenne, o ile powodują jakieś przyjemne halucynacje. Chociaż obawiam się, że równolegle dokonują się nieodwracalne zmiany w mózgu, co znowu trudno zaliczyć do pozytywów.

Można tak nazwać małą babkę piaskową lepioną w piaskownicy przez dzieci, bądź ich opiekunów (opiekunowie zwykle udając, iż uczą podopiecznych – sami oddają się swym głęboko skrywanym tęsknotom za beztroską kojarzoną z piaskownicą). Drugim przedmiotem, nazywanym pieszczotliwie „babeczką” jest wypiek. Małe, przepyszne ciasteczko.

I co łączy obiekty tych trzech definicji? Otóż można je wszystkie formować, nadawać im kształty, a efekt końcowy zależy przede wszystkim od wprawnych rąk rzeźbiarza, piekarza czy kogokolwiek, kto podejmie się pracy nad babeczką. Nie należy zapominać, że z czegokolwiek by nie były – są bardzo kruche.

Kombinerki, czyli uniwersalne szczypce, to narzędzie wspomagające ręczną  obróbkę, a składa się z dwóch metalowych części. Części te są połączone w podobny sposób, jak nożyczki, a nożyczki już opisywałam. Narzędzie będące bohaterem niniejszego fragmentu służy ludziom do manipulowania przedmiotem, który w nie został schwytany, do wyginania tegoż przedmiotu, a także do ściągania izolacji, na przykład z przewodów elektrycznych.

Międzygalaktyczny Mors w swoim składziku ma również kombinerki. Używa ich zgodnie z przeznaczeniem, a mianowicie do manipulacji. Czy robi to często – tego nie wiem, czasem robi to dla zabawy, a czasem w trosce o własny interes. Najpierw oczywiście chwyta byt, za pomocą opisywanego narzędzia ściąga z ofiary zbędne izolacje, a następnie wygina ją (choć niejednokrotnie ofiara wygina się sama).

Następnie poddawana jest obróbce ręcznej, a gdy jest już unieruchomiona w główce narzędzia, wtedy Mors manipuluje nią, jak chce. Cały Mors, ale przecież każdemu czasem zdarza się kombinować, nawet bez użycia kombinerek.

Czy chodzi mu o przebieranki? A może także o zwierzęta i przedmioty rodzaju żeńskiego? Na pewno nie wzgardziłby kobietą uwięzioną w ciele mężczyzny. Nie chciałabym przytaczać bardziej drastycznych wizji, niczym z horrorów o Freddy’m Kruegerze, a mianowicie o kobiecie w postaci płynnej czy choćby rozczłonkowanej. Nie posuwając się w tej analizie aż tak daleko ośmielę się stwierdzić, iż formułujący ogłoszenie nie jest typem wybrednym, spotkałby się chętnie zarówno z kościstą anorektyczką, jak i z osobą kształtami przypominającą wieloryba. Dobra, wystarczy tych dywagacji.

Siedział przy barze. Magdalena siedziała przy stoliku naprzeciwko, ale bokiem do niego. Kątem oka cały czas rejestrowała jego obecność i czuła na sobie jego wzrok. Od czasu do czasu zdobyła się na odwagę, by spojrzeć bezpośrednio na niego. I nie myliła się – jego wielkie, czarne oczy wpatrywały się w nią i to bez zmrużenia. Zauważyła, że jest dość krępej budowy i frak, w który był ubrany, dziwnie nie pasował do jego czerwonego, nieco za dużego nosa.

Fryzury nie miał kędzierzawej, jednak te trzy włosy, które miał, były koloru czarnego. Brunet, czarne oczy – Wymarzony osobnik dla Karoliny, jednak wpatrywał się uparcie w Magdalenę. I może nie był to ideał dla tej ostatniej, jednak zaintrygował ją bardzo swoją bezpośredniością.

Zarejestrowała również, że jest raczej milczącym typem, ale to nie przeszkodziło jej zidentyfikować jego narodowości – był Czechem. Przez myśl przeszło jej nawet to, jakby to było mieć go u siebie w domu. Zdawała sobie jednak sprawę, że nie na nią jedną on tak działa. Taki już po prostu był Krecik. Ah joo…

Otóż zadzwonił mężczyzna o przyjemnym i młodym głosie z pytaniem, czy byłabym w stanie zaprojektować maszynę przetwarzającą pył kosmiczny w potrzebne na Ziemi pierwiastki. Co najciekawsze, człowiek ten opowiadał mi o swoim pomyśle bardzo długo, nie zaśmiawszy się ani przez chwilę.

Należy też pamiętać, że w owym czasie połączenia z siecią komórkową były bardzo drogie, mimo to konwersowaliśmy około godziny. Dał mi też czas do namysłu i oddzwonił w umówionym terminie. Nie podjęłam jednak wyzwania, ponieważ ciężko mi było podejść do tej propozycji poważnie, do dziś mam wrażenie, że oboje się dobrze bawiliśmy.

Ich relacja się zmieni, to na pewno. Chociaż jeszcze nie wiadomo jak, jednak Jadwiga miała nadzieję, że te wspólne miesiące nie zmienią się nagle w nicość. Czas pokaże, teraz on na pewno potrzebuje go dla samego siebie, aby wszystko sobie właściwie poukładać. Jadwiga żałowała, że nie może mu pomóc w żaden sposób. Jedyne co mogła zrobić, to trzymać za niego kciuki. A gdy Albert już wyjdzie na prostą, wtedy się okaże, co będzie dalej.

Chciała, by sytuacja między nimi wróciła do normy, chociaż zdawała sobie sprawę, że ewentualna norma będzie już nieco inna. Póki co cieszyła się z drobnych sygnałów, jakie od niego otrzymywała. Na szczęście aura sprzyjała duchowej regeneracji, słońce działało krzepiąco i wierzyła, że Albert jeszcze pokaże wszystkim swoją wartość.

W tym czasie jej życie się pętliło i rozpętlało – czyli taki standard w życiu Jadwigi. Obecnie zdawała się wkraczać w fazę chęci wewnętrznego poukładania i rozpoczęcia wszystkiego od nowa. Wiedziała już, czego nie chce, a to już jest początek.