I gdzież ten ocean pomysłów? Rzeki haseł prowadzące do morza pieniędzy? Niech zaleje mnie strumień idei, by umysł mój stał się źródłem, z którego powstanie to jedno najważniejsze, zwycięskie hasło. Takie hasło, które wypłynąwszy spod moich palców zaleje podziwem umysły członków jury konkursowego. Hasło, które stanie się jednocześnie źródłem profitów dla mojego pracodawcy. I dla mnie przy okazji rzecz jasna.

Muszę przyznać, że prawdziwym jest przysłowie niedźwiedzie, że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie. Z jednej strony taka weryfikacja przynosi czasem smutek i łzy, z drugiej zaś pozwala na zupełnie inne spojrzenie na niektóre osoby. I najważniejsze jest, by wyciągać wtedy pozytywne dla siebie wnioski. Że zyskaliśmy na przykład nowego, prawdziwego przyjaciela, a naturalna selekcja wybawiła nas od tych fałszywych. Często dającą siły jest świadomość tego, że można na kogoś liczyć. I jakże z sił tych można opaść gdy okazuje się, jak bardzo byliśmy w błędzie. W każdej dziedzinie życia ważniejsza od ilości jest jakość.

Lepiej mieć jednego, sprawdzonego przyjaciela niż dziesięciu takich, którzy znikają w chwilach, w których najbardziej są potrzebni. Taki jeden przyjaciel potrafi sprawić, że gołymi rękami zaczniemy przenosić góry, a z dziesiątką figurantów nie podniesiemy nawet jednego kamyczka. Szklanka jest zawsze do połowy pełna, choć na pierwszy rzut okaz wydaje się często, że jest pusta.

Życie uczy pokory, cierpliwości, jak nikt inny. Ja już przestałam się stawiać, rzucać niemalże z pięściami na los. Nie tędy droga. I wiem, że przejdę to wszystko, dam radę. Odzyskam z powrotem swoje życie, wierzę w to. Pewnych rzeczy nie przeskoczę, muszę tylko cierpliwie czekać na pozytywny dla mnie finał. Tylko czasem brak pomysłów, skąd czerpać siły. Ale zawsze je znajduję.

Pasja Mieczysława

Mieczysław był istną skarbnicą wszelakich utworów muzycznych. Niezależnie od rodzaju muzyki i okresu, z którego utwór pochodził – miało się niemalże stuprocentową pewność, że on będzie go posiadał w swoich zbiorach. I oczywiście dysponował wachlarzem różnych wersji poszczególnych kompozycji – wersje radiowe, akustyczne czy zremiksowane. W pewnym okresie swego bardzo ciekawego żywota był osobą prowadzącą imprezy taneczne, tak więc wykonywał ten zawód kierowany pasją. Pasja ta pochłaniała go do dziś i jego przyjaciele mieli szczerą nadzieję, że coś jeszcze z tym zrobi. Mieczysław jednak nie działa pochopnie i ma pewne plany, do których dąży. Działa rzeczowo i schematycznie, by nie zaniedbać żadnego szczegółu, ponieważ powszechnie wiadomo, że „diabeł tkwi w szczegółach”. I pewnego dnia jeszcze zaskoczy wszystkich, tego był pewien on sam, jak i otaczający go ludzie.

Odniesie sukces, ponieważ każde działanie zrodzone z pasji przynosi taki właśnie efekt. I on to wie, ponieważ jest człowiekiem o bardzo głębokiej mądrości, którą czerpie obserwując otaczający go świat.

A jeśli mruga, to czy mruga na zielono czy na niebiesko. „Masakra jakaś”, jak powiedzieliby bohaterowie „Testosteronu”. W tej chwili mruga sobie na niebiesko, co nie jest jeszcze najgorszym stanem. Ale już mi się nie chce tego włączać. Starczy na dzień dzisiejszy. Może jutro będzie lepsze połączenie i uda mi się w końcu wysłać dwie zaległe wiadomości, które od tygodnia usiłuję wypuścić w świat.

Weekendowe rozmyślania

Podczas tego weekendu oddałam się lenistwu. Wiele osób oddaje się różnym rzeczom tudzież osobom w trakcie dni wolnych, ja więc nie zrobiłam niczego wyjątkowego czy poza przyjętymi normami. W ogóle to uwielbiam ludzi i ich towarzystwo, ale czasem też potrzebuję pobyć tylko i wyłącznie ze sobą i swoimi myślami. Myśli moje w dziewięćdziesięciu procentach krążyły wokół mojego ulubionego kolegi, ale już przyzwyczaiłam się do tego. Jestem ciekawa, kiedy mi to przejdzie, to już trwa bardzo długo. I przeżywam coś takiego po raz pierwszy w życiu. Nie jestem całkiem pewna, ale wydaje mi się, że on również jest troszeczkę opętany myślami o mnie.

Ale z wielu względów musimy się kontrolować i w pewnych obszarach nie możemy wykroczyć poza koleżeństwo. Z jednej strony szkoda, z drugiej zdajemy sobie sprawę, że przekroczenie granic mogłoby oznaczać koniec tej wspaniałej relacji między nami. Przyjaźń damsko-męska to niezwykle ciężka sprawa, wymaga ciągłego nadzoru. Bo prędzej czy później pojawi się chemia, która wiele utrudnia.

Nie można oczywiście zapomnieć o sztućcach, a mianowicie o łyżeczkach, łyżkach, widelcach i nożach. Tych ostatnich jest dość dużo, aczkolwiek trudno jest trafić na nóż ostry, tych jest zdecydowanie za mało w stosunku do zapotrzebowania. Mamy tez mikrofalówkę, jeszcze nieokiełznaną. Była inna, ale wymieniono nam na nowszy model i wymaga po prostu zapoznania się z nią. Mamy też niedużą lodówkę, z której od czasu do czasu wydobywają się niezbyt przyjemne zapachy psującego się jedzenia, o którym zapomniał właściciel.

Ile osób jest w podobnej sytuacji, jak teraz ja. A jaka to sytuacja? Otóż toczę walkę z sennością. Co chwila się przeciągam, moje mięśnie domagają się tego. Odprężenia jednak nie starcza im na długo. Oczy są spuchnięte, zaś powieki zdają się przegrywać z grawitacją. Ręce trą twarz, ramiona i kark w celu przywrócenia ich do normalnego, dziennego funkcjonowania. Niektórym na ratunek przychodzi nagły przypływ adrenaliny spowodowany na przykład reprymendą szefa, inni ratują się mocną kawą. Mój stan prawdopodobnie wywołany został tym, że miałam za ciepło w moim pokoju. Oczywista sprawa, że się nie wyspałam, ale bez przesady.

Dlatego też zmniejszyłam sobie moc grzejnika. Gdy jest ciepło, spokojnie i nie ma zbyt wielu zadań do wykonania, wtedy łatwo poddać się senności. A pozostało mi jeszcze ponad sześć godzin pracy, więc powinnam wziąć się w garść i rozruszać umysł. Zapomniałam jeszcze wspomnieć o ziewaniu. Usta otwierają się samoczynnie i na szczęście nie ma w pobliżu kolegów, bo uznaliby to może za prezentację  moich możliwości.

Wytrzymałość kleju w sposób, który Pan opisał w załączonej Instrukcji Kontroli Kleju mogę również sprawdzać, ale załóżmy jakąś rozsądną wartość obciążenia. Ponieważ naprawdę nie widzę sensu wieszania na piance dwustu kilogramów, tak jak Pan sugeruje. Tak jak poprzednio proszę Pana o ponowne rozpatrzenie instrukcji do badań. Możemy zaczekać z tym do Pana przyjazdu na audit i może wtedy coś postanowimy, pokażę Panu tę piankę. To krótkie doświadczenie i warto je zobaczyć.

Urlop Izabeli
Izabela wzięła urlop, całe dziesięć dni roboczych. Zima była w tym roku sroga, a wiadomo, że nasz klimat nie jest naturalnym klimatem dla strusi i struś znosił zimę nie najlepiej. Dlatego też nie wahała się zbyt długo i wykupiła wycieczkę na jedną z wysp Bora Bora. Będą tam sami, nie będzie się musiała obawiać o życie strusia czy odpowiadać na bezsensowne pytania, kim jest ten struś w jej życiu, skoro jeżdżą razem na urlopy. Spakowała dwie walizki – mniejszą ze swoimi rzeczami i większą z rzeczami strusia.

Zamówiła taksówkę, która zawiozła ich na lotnisko. Stanęli w kolejce do odprawy paszportowej. Na szczęście wszystkie formalności załatwiła dużo wcześniej i udało jej się przekonać obsługę lotniska, Straż Graniczną oraz personel pokładowy, by struś leciał razem z nią w biznes klasie. Użyła jednego żelaznego argumentu – że każdy ptak ma prawo do latania! Z początku jej przyjaciel wydawał się być niespokojny, ale wytłumaczyła mu wszystko i zauważyła, że nie przekrzywiał już nerwowo łebka.

Głosy
Słyszę głosy. Nie jeden, pojedynczy głos, a jest ich wiele. Aczkolwiek nie będę szła z tym problemem do psychiatry, ponieważ na to nie ma lekarstwa ani terapii. O, a teraz ucichły. Znaczy korytarz zrobił się pusty. A wcześniej słyszałam glos kolegi idącego korytarzem i prowadzącego jednocześnie rozmowę telefoniczną. Ponadto obok w kuchni grupa osób miała przerwę na drugie śniadanie i przy okazji prowadzili wesołe pogawędki. Zwykle też słyszę zza ścian odgłosy pracujących maszyn, czy to na hali produkcyjnej, czy na zewnątrz. Ale teraz jest zima, dość sroga w dodatku, toteż praktycznie wcale nie ma produkcji, rzadkie są także załadunki.

Na szczęście szum komputera, ale przede wszystkim grające skocznie radio nie pozwalają, bym mogła wsłuchiwać się we wszystkie pojawiające się w zasięgu głosy. A i tak ciężko odgadnąć, kiedy za drzwiami przyczai się jakiś wysoko postawiony przełożony i zaskoczy mnie swoją wizytą. Na szczęście ekran komputera mam tyłem do drzwi, więc to mnie chroni przed zdemaskowaniem.

U ludzi obecnie włosy mając bardziej właściwości ochronne, szczególnie owłosienie w okolicy genitaliów zwiększają higienę miejsc intymnych. Ponadto włosy mają nadal zastosowanie w doborze naturalnym, szczególnie atrakcyjne włosy ułożone w wymyślną fryzurę mogą wyglądać bardzo atrakcyjnie, o czym współcześnie kobiety bardzo pamiętają.

Z włosami związanych jest kilka ciekawostek, między innymi istota brwi, a właściwie to ich zagadka. Brwi występują jedynie u ludzi i właściwie nie wiadomo do czego służą. Największe zastosowanie zdają się mieć w tak zwanej “mowie ciała”, czyli wyrażaniu emocji, w mimice.

Fryzura

Ludzie najbardziej dbają o włosy głowy. One jako jedyne również zachowują ciepło, bowiem ludziom zazwyczaj nie chce się nosić czapek. Jednak fryzura, bo tak nazywamy układ włosów na głowie, ma inne zalety i funkcje. Służy najczęściej upodobaniu się innym osobnikom. Dlatego należy o nią dbać. Po fryzurze można wiele dowiedzieć się na temat charakteru człowieka!

Przy temacie fryzur ważne jest pojęcie mody, a jest ono dosyć skomplikowane. Jest to w każdym bądź razie okresowe upodobanie do określonych fryzur właściwe dla większej części społeczeństwa. To dosyć skomplikowane bo w różnych kręgach moda jest inna. W niektórych zaś wciąż pozostaje taka sama, a więc rastafarianie zawsze będą nosić dredy, a punkowcy irokezy, skinheadzi – jak sama nazwa wskazuje – fryzur nosić nie będą, tylko gołe ogolone głowy.

A jeśli ktoś jest łysy, nie z wyboru, lecz tak już go natura urządziła, to może się ratować perukami. Jest ich spory wybór na rynku. Wiele z nich robionych jest z naturalnych włosów, które ich byli właściciele sprzedali.

Depilacja

Dotyczy szczególnie pań, które dbają o to, aby ich skóra była gładka i by nie przeszkadzały w tym drobne włoski, zwane meszkiem. Zabieg polega na usunięciu owłosienia z ciała. Jest to wymysł dwudziestowieczny, pochodzący ze Stanów Zjednoczonych. Miało to oczywiście związek ze zmianami w modzie, gdzie upowszechniały się coraz bardziej odsłaniające ciało ubrania. W związku z tym zaczęto bardziej przejmować się samym ciałem i wymyślono między innymi depilację. Dopowiedzieć należy, że niejeden amerykański biznesmen zarobił na tym fortunę. Obecnie depiluje się płeć piękna niemal na całym świecie – niemal ponieważ w niektórych krajach zwyczaj ten się nadal nie przyjął, na przykład we Francji.

Istnieją różne sposoby depilacji włosów. Do nietrwałych należy przede wszystkim golenie, a w tym użycie specjalnej maszynki zwanej depilatorem. Można się również wydepilować trwale metod technologii laserowej lub zabiegów opartych na elektrolizie. Trwałe usunięcie włosów wraz z “główkami” nazywa się epilacja i jest również bardzo popularne, chociaż bardziej kosztowne.

Ponadto jest komoda z szufladami, półkami odsłoniętymi a także takimi, które zamykane są przeszklonymi drzwiczkami i w środku mają zamontowane nastrojowe oświetlenie (o którym w sumie zapomniałam). Mała szafka nocna także ma dwie szuflady. Najwięcej szuflad ma komoda, która w zasadzie z niczego innego się nie składa.

Biurko komputerowe jest całkowicie niespójne stylowo, jak i ogrodowe, plastikowe krzesło stojące przy tym biurku. Bo wcześniej opisywane meble są drewniane i w kolorze brązowym i są, nieskromnie mówiąc, bardzo ładne. I ciężkie, więc podczas przeprowadzki łatwo nie będzie.

A po grzybobraniu zaproponowałam mu wycieczkę po ciekawych miejscach naszego regionu. Jako, że byliśmy blisko miejscowości Krokowa, odwiedziliśmy restaurację w tamtejszym pałacu. On skusił się na zupę borowikową oraz pstrąga w warzywach, ja zaś zdecydowałam się tylko na żurek podany w chlebie żytnim. Aczkolwiek pomogłam mu troszeczkę w jedzeniu pstrąga. Jedzenie było bardzo smaczne i był zadowolony. Następnie, po drodze do Trójmiasta, udaliśmy się na spacer wokół zamku Jana III Sobieskiego w Rzucewie.

Zamek jest imponujący i okoliczności przyrody wokół również – piękny park oraz widok na Zatokę Pucką. Zapach zatoki nie wprawił nas w zachwyt, aczkolwiek interesujący jest widok drzew bezpośrednio przy brzegu. Coś takiego charakteryzuje raczej jeziora. Z Rzucewa jadąc zahaczyliśmy również o Pałac Below w Redzie, gdzie również jest restauracja i kawiarnia, aczkolwiek tam nie wstąpiliśmy. Na pewno wycieczka ta byłaby atrakcyjniejsza w sezonie wiosennym, chociaż kolory jesieni i słoneczne niebo także gwarantowały ciekawy klimat.

Kasku nie wymieniłam, ponieważ kask przysługuje tutaj każdemu, nawet jeśli jest to pracownik rzadko opuszczający swoje własne biurko. Oprócz tego mam też specjalne okulary oraz rękawice, zarówno wełniane, jak i gumowe. W szafie mam też kalosze, aczkolwiek jeszcze w nich nie chodziłam. A pewnie nadejdzie taki moment, że i z nich skorzystam. O spodniach nie wspomniałam, ponieważ ciężko na mnie takowe znaleźć… choć jakieś mam.

Dziś jest piątek, kurs franka podskoczył, co nie wpływa dobrze na wizję mojej przyszłości. Ale dostałam czekoladki i zrobiło mi się miło. Czekoladki te dostałam od kolegi z działu marketingu i liścikiem, bym nikomu nie mówiła. Pewnie sobie teraz myślicie, że jakiś romans wisi w powietrzu. A nie. Po prostu ostatnio kolega zostawił obok pomieszczenia laboratoryjnego wodę mineralną oklejoną firmowym logo.

Duże ilości tej wody, na jakieś targi czy gdzieś. I zadzwonił do mnie, by mnie o tym poinformować, jako że ja tam codziennie bywam. Wtedy mu napomknęłam, żeby mnie nie informował, gdy umieści tam czekoladki, bo mogą zaginąć w tajemniczych okolicznościach. A dziś patrzę do swojej szufladki, a tam przesyłka. Paczka skierowana konkretnie do mnie.

W paczce firmowa siatka, a w siatce czekoladki z naszym logo. I liścik, o którym wspomniałam. Zrobiło mi się bardzo przyjemnie. To koleżeński gest, a lepiej faktycznie nie mówić nikomu, bo wiadomo, ile złośliwych bajek mogą dopowiedzieć wścibskie osoby.

I pamiętam dzień, kiedy je kupiłam – były to mikołajki pięć lat temu. Ten dzień odmienił bardzo moje życie. Rano tamtego dnia miałam jeszcze szanse na normalność, ale cóż – wieczorem pojawił się mój wtedy przyszły, a teraz przeszły mąż z nowiną, iż jednak chce być ze mną i tylko ze mną. Nie wiem, jak wyglądałoby moje życie teraz, gdyby podjął wtedy inną decyzję.

Patrząc na to, co jest teraz pozostaje mi mieć nadzieję, że uchronił mnie przed czymś znacznie gorszym. Ale cóż… Tamte buty już wyrzuciłam, teraz mam nowe i choć tańsze, są ładniejsze i wygodniejsze. Mam nadzieję, że daleko w nich zajdę.

Jest taka polska piosenka wychwalająca zalety wczesnego wstawania. Podobno  „dobrze wstać skoro świt”. Sprawdziłam. Słońce dziś pojawiło się w zasięgu wzroku o godzinie szóstej sześć czasu letniego. Świt był zatem po godzinie szóstej. Ciemno i mokro. Dobrze, że chociaż umiarkowanie ciepło. Ja potrzebuję jeszcze co najmniej półtorej godziny snu. Zresztą, to chyba niezupełnie prawda, że świt to pora dnia powiązana ze wschodem słońca.

Mi świt kojarzy się z pierwszymi promieniami słońca, z zaróżowionym niebem. W dniu dzisiejszym jakoś trudno dopatrzyć się naszej gwiazdy na niebie. Nawet o godzinie siódmej pojawiając się w pracy musiałam włączyć światło, bo było ciemno. W taki ciemny i mokry dzień mogłabym wcale nie wstawać.

Tylko pewnie wieczorem bolałaby mnie głowa. W najlepszym razie. W najgorszym – znowu dałyby znać o sobie moje kręgi C5, C6 i C7, nie mogłabym ruszać szyją i bolałaby mnie prawa ręka. To już chyba lepiej z trudem zmusić się do postawienia ciała do pionu, obmyć twarz pod chłodną wodą i wlać w siebie odrobinę gorącej kawy. Witaj nowy dniu!

A nic nie powinno się przecież rozłożyć w ciągu tak krótkiego czasu. Zapalił światło i zidentyfikował śmierdzące znalezisko. Był to tak zwany tatar, który jego (jeszcze) żona przygotowała mu na kolację właśnie. Był tym mocno zdziwiony, ponieważ są w trakcie rozwodu i takie odruchy serca są wręcz nienormalne.

Nie zjadł tego, ponieważ nie miał zwyczajnie ochoty na surowe mięso. A ona zadzwoniła spytać, jak mu smakowało i to wydało się jeszcze dziwniejsze. Nagle wszystko nabrało sensu – to przecież jasne jak słońce, że chciała go po prostu otruć! Zimny pot zrosił jego czoło i nie zważając na porę, zadzwonił do swego adwokata.

W przyszłą sobotę jadę na grzyby. Grzyby jadalne. O ile takie spotkam. Inne skojarzenia z grzybami to: stary grzyb (w sensie zgrzybiały starzec) czy grzybica. To skojarzenia niezbyt przyjemne. Śmierdzące. Zwłaszcza, jeśli chodzi o zgrzybiałych starców z grzybicą, którzy jeżdżą autobusami. Chociaż nie chciałabym sugerować, że zgrzybiali młodzi pachną jakoś lepiej. Ogólnie grzyby jakoś źle się kojarzą.

Weźmy następny przykład – po zalaniu mieszkania przez sąsiada z góry możemy spodziewać się wykwitu grzyba na ścianie czy też suficie. I nawet biorąc pod rozwagę grzyby rosnące w lesie – niemalże każdego roku słyszy się, iż nieostrożni grzybiarze potruli się tymi grzybami, które nieprawidłowo rozpoznali.

Biedne te grzyby w sumie. Bo jakoś nie przychodzi mi żadne skojarzenie, które wzbudzałoby pozytywne uczucia. Ewentualnie grzyby halucynogenne, o ile powodują jakieś przyjemne halucynacje. Chociaż obawiam się, że równolegle dokonują się nieodwracalne zmiany w mózgu, co znowu trudno zaliczyć do pozytywów.